SAVA NEMANJIĆ O SEBI. JEDAN PRIMER OBLIKOVANJA AUTOBIOGRAFSKOG DISKURSA U SRPSKOJ SREDNJOVEKOVNOJ KNJIŽEVNOSTI

  • Nataša Miroslav Polovina Filozofski fakultet, Novi Sad
Кључне речи: autobiografski diskurs, biografija, hagiografija, ispovest, model.

Сажетак

Autobiografski fragmenti prisutni su u mnogim, žanrovski raznovrsnim delima srpskog srednjeg veka: poveljama, zapisima, poslanicama, žitijima. Jedan od najzanimljivijih primera autobiografskog kazivanja u srpskoj srednjovekovnoj književnosti nalazimo u Žitiju gospodina Simeona Save Nemanjića, u kojem Sava o sebi piše kombinujući pripovedanje u prvom i u trećem licu jednine. U radu se analiziraju različiti načini oblikovanja autobiografskog diskursa i njihova mogućna funkcija u tekstu žitija, a odlike Savinog autobiografskog kazivanja sagledavaju se u kontekstu dosadašnjih izučavanja srednjovekovne autobiografske tradicije.

Преузимања

Нема података

Референце

Arijes, F. (1989). Eseji o istoriji smrti na Zapadu. Beograd: Rad.

Bogdanović, D. (1980). Istorija stare srpske književnosti. Beograd: Srpska književna zadruga (štampano ćirilicom).

Bubalo, Đ. (2010). Kada je veliki župan Stefan Nemanjić izdao povelju manastiru Hilandaru? Stari srpski arhiv, 9, 233–241.

Bynum, C. W. (1982). Jesus as Mother: Studies in the Spirituality of the High Middle Ages. Berkeley: University of California Press.

Coiner, N. L. (1989). The Figure in the Margins: Literary Autobiography in the Middle Ages. Stanford University: A dissertation submitted to the Department of comparative literature and the committee on graduate studies of Stanford University.

Forbes, G. (2000). The God of Old. The Role of the Lukan Parables in the Purpose of Luke’s Gospel. London: A&C Black.

Kašanin, M. (2002). Srpska književnost u srednjem veku. Beograd: Zavod za udžbenike (štampano ćirilicom).

Kurcijus, E. R (1996). Evropska književnost i latinski srednji vek. Beograd: Srpska književna zadruga (štampano ćirilicom).

Lihačov, D. S. (1972). Poetika stare ruske književnosti. Beograd: Srpska književna zadruga (štampano ćirilicom).

Marinković, R. (1996). Pogovor. U. Marinković, R. (1996). Pisah i potpisah. Autobiografske izjave srednjeg veka. Beograd: Nolit, 239–252. (štampano ćirilicom).

Marinković, R. (2007). Svetorodna gospoda srpska. Beograd: Društvo za srpski jezi i književnost Srbije. (štampano ćirilicom)

Moren, E. (1981). Čovek i smrt. Beograd: BIGZ.

Polovina, N. (2017). Pisah i potpisah Radmile Marinković u svetlu izučavanja srednjovekovne autobiografske književnosti. Godišnjak Katedre za srpsku književnost sa južnoslovenskim književnostima, 12, 63–74 (štampano ćirilicom).

Radojčić, N. (1960). Reč cara Stefana Dušana uz njegov Zakonik. U: Ostrogorski, G. (ured.) (1960) Zakonik cara Stefana Dušana 1349. i 1354.: Beograd: Naučno delo. 148–162. (štampano ćirilicom).

Rubenstein, J. (2005). Biography and Autobiography in the Middle Ages. U: Partner, N. (ed.) (2005). Writing Medieval History. Bloomsbury USA.

Sveti Sava (1986). Sabrani spisi. Beograd: Prosveta, Srpska književna zadruga (štampano ćirilicom).

Špadijer, I. (2014). Svetogorska baština. Beograd: Čigoja (štampano ćirilicom).

Špadijer, I. (2015). Alegorija raja kod Svetog Save i Stefana Prvovenčanog. U: Miljković, B. (ured.) Zbornik u čast Mirjane Živojinović, knj. 1. Beograd: Vizantološki institut SANU. 113–126. (štampano ćirilicom).

Zak, G. (2011). Modes of Self-Writing from Antiquity to the Later Middle Ages. U: Hexter, R. J. (ed.) (2011). The Oxford Handbook of Medieval Latin Literature. Oxford: Oxford University Press, 485–505.

Zlatar, A. (2000). Ispovijest i životopis. Srednjovjekovna autobiografija. Zagreb: Antibarbarus.
Објављено
14. 08. 2018.
Bрој часописа
Секција
Српска књижевност